[ مقدمه مؤلف ] بسم اللّه الرحمن الرحيم سپاس مر آن خدايى را كه محتجب است به بزرگوارى خويش از اندر يافتن چشم‌ها ، عزيز است به بزرگى خويش و به جبارى خويش از اندر يافتن گمانىها ، يگانه است به ذات خويش از مانندگى ذات مخلوقان ، پاك است به صفت‌هاى خويش از صفات محدثان . قديم بود هميشه ، باقى باشد هميشه ، برتر است از آن كه ورا شبه و ضد و شكل بود ، راه نماينده است مر خلق خويش را بر يگانگى خويش به نشانىها و حجت‌ها ، شناخته گردانيده است خويشتن را به دوستان خويش به نام‌ها و لغتها و صفت‌هاى خويش ، نزديك‌كننده است سرهاى دوستان را به خويشتن ، گراياننده است دل‌هاى ايشان [ را ] به خويشتن ، [ رو ] كننده است بر دوستان خويش به مهربانى خويش ، كشنده مر ايشان را سوى خويش « 1 » ، پاك گردانيد از پليدىهاى

--> ( 1 ) - دو كلمهء را و رو كه در داخل قلاب گذارده شده است در نسخهء اصلى نيست و بىگمان كاتب از قلم انداخته است چه بدون آن‌ها معنى عبارت درست نيست . اين دو افتادگى با توجه به متن عربى و ترجمهء موجود در شرح تعرف دريافته شده است كه براى مزيد اطلاع و امكان مقايسهء متن عربى كلاباذى و ترجمهء مورد بحث هر دو آورده مىشود : العاطف بقلوبهم عليه ، المقبل عليهم بلطفه ، الجاذب لهم اليه بعطفه ص 19 التعرف ترجمهء مستملى ، گراياننده است دل‌هاى ايشان را به خود ، اقبال‌كننده است بر دوستان خود به مهربانى خود و كشنده است ايشان را به سوى خود . ص 8 شرح تعرف .